238
گاه آوایی هست که معنایش را نمی دانیم ولی در ترنم آن،
در لطافت و لحن و سرود و سرایش آن حظی هست که
جذبه ای می شود برای دوباره نیوشیدن؛ چندان که انگاری می فهمی کلمات را؛
این جای صدا از کلمه پیش می افتد و حیرانی می آفریند و از پس آن، شُرب مدام.
"خوان رولفو" در اثر بی نظیر "پدرو پارامو" از زبان راوی می نویسد:
"حق با توست دوروتئا. این صداها بودند که مرا کشتند."
این تعبیر برای بسیاری از ما صادق است.
در لطافت و لحن و سرود و سرایش آن حظی هست که
جذبه ای می شود برای دوباره نیوشیدن؛ چندان که انگاری می فهمی کلمات را؛
این جای صدا از کلمه پیش می افتد و حیرانی می آفریند و از پس آن، شُرب مدام.
"خوان رولفو" در اثر بی نظیر "پدرو پارامو" از زبان راوی می نویسد:
"حق با توست دوروتئا. این صداها بودند که مرا کشتند."
این تعبیر برای بسیاری از ما صادق است.
-به نقل از کانال dancewithbooks
نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 17:5 توسط Her
برچسب:
نویسنده: سام بهرامی